Wydane przez Instytut Pamięci Narodowej w 2018 roku, przedstawia genezę i rozwój ruchu Obozu Narodowo Radykalnego i Uderzeniowych Batalionów Kadrowych podczas okupacji oraz po II w.ś.
Ideowe podwaliny ruchu wywodzą się z Obozu Wielkiej Polski i Obozu Narodowo radykalnego ONR - Falanga.
Ruch był antykomunistyczny i krytyczny wobec realiów ekonomiczno - społecznych w Polsce lat 30. XX wieku.
Po utracie niepodległości w 1939 r., zjednoczyli się z innymi organizacjami i utworzyli Konfederację Narodu, na której czele do 1944 r. stał Bolesław Piasecki "Wojciech", "Sablewski."
Przewidywali przegraną Niemiec oraz dostrzegali utratę przez Polskę Kresów Wschodnich i, dlatego podjęli walkę z bandami bolszewickimi "bronią zdobytą na Niemcach".
W październiku 1942 roku przeprowadzili tzw. wyprawę sterdyńską na Białostoczyźnie (Bezirk Bialystok). Z opracowania dowiemy się o jej przyczynach i konsekwencjach.
Ponownie wyruszyli w pole 10 - 20 czerwca 1943 r., i przeprowadzili koncentrację oddziału w rejonie Łosic, Sarnak i Horoszek na Białostocczyźnie (Bezirk Bialystok). Ich koledzy z AK na Stołpecczyźnie stoczyli wtedy zwycięską bitwę z Niemcami i zdobyli miasteczko Iwieniec w powiecie wołożyńskim, a w walce tej brał udział ksiądz Kazimierz Suwała "Oro."
Latem 1943 r., podobnie jak na Nowogródczyźnie, Niemcy pacyfikowali również wioski na Białostocczyźnie. Dowódca Obwodu AK Władysław Liniarski "Mścisław" chyba niewłaściwie odczytał walkę UBK i uważał, że to oni ponoszą odpowiedzialność za niemieckie represje wobec ludności - np. 17 lipca, we wsiach Krasowo - Częstki Niemcy zabili 257 osób.
W sierpniu 1943 r., UBK w ramach odwetu wyprawił się na niemiecki teren, aż pod dzisiejszy Pisz, i spacyfikował miejscowości Krummenheide i Mittenheide.
W dniu 17 sierpnia 1943 r., oddziały UBK definitywnie zostały scalone z Armią Krajową i przeszły na Nowogródczyznę, gdzie w ramach III batalionu 77 pułku piechoty AK podjęły walkę z dwoma wrogami Polski. Ostatecznie wzięły udział w operacji "Ostra Brama" 7 lipca 1944 r.
Kapelanem batalionu został uczestnik Powstania Iwienieckiego 19 czerwca 1943 r., ksiądz "Oro" który po zatrzymaniu przez partyzantkę sowiecką w grudniu 1943 r., zdołał zbiec, a po "Ostrej Bramie" ponowie trafił w ich ręce i został osadzony w więzieniu na Łukiszkach w Wilnie.
W PRL-u ksiądz "Oro" w ramach PAX-u był opiekunem młodzieży i wykładowcą w LO im. św. Augustyna.
W opracowaniu wiele nieznanych dotychczas faktów, np., że w szeregach UBK walczyli Francuzi, czy obywatele polscy pochodzenia żydowskiego (Maxim Le Forge, Robert Servaise, Stanisław Koral "Halicz", dr Olkusz) oraz "wachlarzowcy" (Tadeusz Roman "Tadek Duży).
Bolesław Piasecki "Wojciech" , "Sablewski" represjowany przez komunistów, poszedł z nimi na sui generis kompromis aby zachować swoje życie i walczyć o życie kolegów. To On uratował od pewnej zagłady żołnierza "Łupaszki" Pawła Jasienicę. Kiedyś słyszałem na kościelnym kazaniu, że "pertraktował" też z księdzem Kardynałem Stefanem Wyszyńskim, który nie poszedł z komunistami na kompromis.
Trudne były ludzkie decyzje...Podczas czynnej walki z okupantami zginęło wielu młodych chłopców i dziewcząt, czego najlepszym chyba dla Nich epitafium są w książce podpisy pod licznymi zdjęciami - "NN, rozstrzelany, nikt nie przeżył" itp.
"Życie i śmierć dla Polski" to tytuł broszury programowej Bolesława Piaseckiego "Wojciecha", "Sablewskiego" i tytuł cennej książki, która wypełnia białą plamę historii Polski.
Opracowanie zawiera 375 stron i suplement w postaci płyty z piosenkami Uderzeniowego Batalionu Kadrowego. Publikacja przygotowana przez Oddzial IPN - KŚZpNP w Warszawie. Copyright by Kazimierz Krajewski IPN - KŚZpNP.
Wykorzystano: 1. Mieczysław Potocki "Kamień", "Węgielny", Między Dżwiną a Wilią.
2. Edmund Banasikowski, Na zew Ziemi Wileńskiej.
2. Edmund Banasikowski, Na zew Ziemi Wileńskiej.
Stanisław Karlik
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz