Zbudujmy Muzeum Kresów nie drażniąc sąsiadów

    

28 czerwca 2012

Pochodzę z rodziny kresowej, która po 1946 r. znalazła się na Kresach Zachodnich. W Polsce jest wielu ludzi nam podobych, którzy  wrażliwi są na temat poruszony przez prof. prof. Ryszarda Legutkę i Krzysztofa Jasiewicza. Obaj Panowie mają rację, że przez kilkadziesiąt lat w mentalności Polaków powstało bezpowrotne spustoszenie na temat Kresów.
 

Talierka – XIX w. Wiciebskaja wobłaść. Fot. nr 256 z albumu „Biełaruskaje Narodnaje mastactwa, Minsk „Biełaruś 1980.

Wszyscy wiemy, że za PRL – u były tematy tabu, a wielu nauczycieli historii nie  wiedziało gdzie znajduje się Katyń i kto był sprawcą zbrodni. Trudno było o prawdziwe, i oficjalne informacje, a książka Stanisława Zabiełły „O rząd o granice”  wzbudzała podejrzenia.

W  studium Normana Daviesa pt. „Powstanie 44”,  nie znajdzie się  nazwiska mjr. Adolfa Pilcha „Góra”, „Dolina”, dowódcy Batalionu Stołpecko – Nalibockiego AK, którego żołnierze ginęli na szańcach powstańczej Warszawy.

Jednym z nich był 14 – letni strz. Bogusław Grygorcewicz z Naliboków, pochowany na cmentarzu w Laskach. Zdziwiłem się, kiedy na grobie zobaczyłem nazwisko GRYCOREWICZ, zamiast prawidłowego GRYGORCEWICZ.  Interweniowałem do ROPWiM oraz do ŚZŻAK. Sekretarz ROPWiM  Pan Andrzej Przewoźnik  zadeklarował na piśmie korektę nazwiska. „Taka błahostka”,  85 – letnia siostra „”Bogusia”,  z całego serca dziękuje, dziękują Naliboczanie.

Mojego stryjka, który zmarł na Kołymie –  w 1944 r., aresztowało NKWD  w m.Łancew Ług k. Baranowicz (dzisiaj Republika Białoruś). Nasze polskie instytucje nie posiadały  na ten temat wiadomości, a ustalone losy stryjka nie znalazły jeszcze miejsca w Indeksie Represjonowanych IPN.

Na  przykładzie amerykańskiej superprodukcji filmu pt. „Odwet” można zapytać, dlaczego nikt z  historyków nie zabierze głosu w tej sprawie. Milczenie jest akceptacją nieprawdy, a fakt zbrodni 8 maja 1943 roku w Nalibokach jest bezsporny ! Czy mówienie prawdy w tym przypadku jest „drażnieniem sąsiadów”?

Niepokoi fakt, że wielu białoruskich historyków  pisze o kulturze słowiańskiej, bałtyjskiej i jewrejskiej na Kresach.  Niestety, ani słowa o Polsce.

Mówienie o „polskiej ekspansji na Wschód”  nie ma   sensu. Polski pisarz kresowy Florian Czarnyszewicz, w książce pt.”Wicik Żywica” napisał, że – „ziemialka nasza z Litwoj złuczyłasia jak i Polskoj zjednałasia dabrawolna”!  Niewielu zna   książki pochodzącego spod Bobrujska  Floriana Czarnyszewicza.

Pani Irena Bujalska   wydała  za własne pieniądze  250 egzemplarzy książki pt. „Tak Było”. Trudno  ją kupić, a traktuje o sowieckiej okupacji na Kresach, i o realiźmie życia w ZSRR w latach II wojny światowej.

Prof. Krzysztof Jasiewicz przedstawił w artykule statystykę etnograficzną województw kresowych z 1931 r. Czy można kwestionować etnografię na Kresach? A, jak piszą Niemcy o Śląsku, Pomorzu, Ziemi Lubuskiej itp.  Czy my się oburzamy?

Od niedawna gromadzę informacje i piszę o Kresach. Co to są Kresy ?

Może Waldemar Okoń dobrze to wyjaśnia w albumie pt. „Kresy w malarstwie”, „Żmudź, Litwa,Podole, Wołyń,Dniepr, Dźwina, ale Lwów i Wilno to nie tylko konkretne nazwy geograficzne, lecz także fragment ogólnej wspólnoty etniczno – terytorialnej, która w sensie politycznym bezspornie minęła, ale nadal trwa w pamięci ludzi i dziełach sztuki. Kresy to emocjonalnie nacechowany obszar, którym patronuje Mnemosyna – muza pamięci, opiekunka wszystkich sztuk i historii„

Posiadam książkę pt. „Gross Gandern und Klein Gandern” Heinza Materny i Hansa Gerlacha, którzy opisują  rodzinną wieś na Ziemi Lubuskiej.   Znajduje się tam fotografia domu z  niemieckimi mieszkańcami, w którym  się urodziłem.  Czy  mogę mieć pretensję, że Niemcy o tym piszą?

Czy my „szarzy ludzie” mamy wpływ na  ideologie naszych czasów, i na  migracje ludzi?

Moja rodzina przyjechała na Ziemię Lubuską z „tobołkami na plecach”. Dziadek był 6 lat w sowieckiej niewoli, i walczył o Polskę w Ludowym Wojsku Polskim. Pochodził z rodziny katolicko – prawosławnej.   Czy mam się tego wstydzić?

Może  trzeba badać naszą kresową przeszłość? Może już czas  normalnie  mówić o Polakach w Nowogródzkiem w latach 1939 – 45 !

Książka Zygmunta Boradyna pt.”Niemem rzeka niezgody” jest cenna, niestety, nie wyjaśnia expresis verbis Powstania Iwienieckiego. 

Masakra Nalibocka 8 maja 1943 r., – dlaczego pisze się  o niej  „enigmatycznie” ?

Jest wiele wątków, które mógłbym poruszyć. Jedno jest pewne, zgadzam się z Józefem Mackiewiczem, że – „tylko prawda jest ciekawa” oraz zgadzam się z prof. Ryszardem Legutko, że najwyższy czas zbudować Muzeum Kresów, i nie bać się, że zaszkodzi to Polakom  tam mieszkającym?

Deklaracja Pana Andrzeja Przewoźnika zmaterializowała się, korektę nazwiska  zrealizowano.

Bardzo dziękuję!


Stanisław Karlik

Podziel się tym z innymi. Udostępnij na:

Powiązane wiadomości:

Polacy z Białorusi uczcili ofiary Zbrodni Katyńskiej i katastrofy prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem Duchowy guru Łukaszenki: Na Kuropatach musi powstać muzeum dorobku Związku Radzieckiego Białoruska tajemnica Katynia Grossgandern – Gądków Wielki – koniec i początek… Dokumenty obrony Lwowa 1939, cz. XV (22 września) Dokumenty obrony Lwowa 1939, cz. XI (18 września)

Tagi: Baranowicze Boradyn Bujalska Cerkiew prawosławna Czarnyszewicz Davies Dunin-Marcinkiewicz Gerlach Gross-Gandern Grygorcewicz historia Kresów Wschodnich Iwieniec Jasiewicz Katyń Kościół katolicki Kresy Wschodnie Legutko Lwów Łancew Ług Mackiewicz Magadan Mińsk Naliboki Polacy na Białorusi Polacy na Kresach Puszcza Nalibocka służby specjalne Wilno Wołyń Zabiełło Zbrodnia Katyńska zbrodnie sowieckie Ziemia Lubuska

• Subskrybuj nasze wiadomości przez RSS!

Komentarze nawołujące do przemocy, zawierające zniesławienia, wulgaryzmy, groźby karalne lub spam będą usuwane. Również wpisy osób podających nieprawdziwy email.